اخبار ویژه

کد خبر : 252626 تاریخ ثبت : 1401/2/7 00:24:33

راهکارهایی برای رهایی از معضل سگ‌های ولگرد!

راهکارهایی برای رهایی از معضل سگ‌های ولگرد!مدت هاست معظل سگ‌های ولگرد بر دوش شهرداری‌ها سنگینی می‌کند و مردم را نیز از بابت امنیت خود و فرزندانشان نگران کرده است.

به گزارش آزادنما؛

سارا طاهری: مدت‌هاست معظل سگ‌های ولگرد بر دوش شهرداری‌ها سنگینی می‌کند و مردم را نیز از بابت امنیت خود و فرزندانشان نگران کرده است. پس از چند سال صحبت و وعده‌های گوناگون در مورد جمع‌آوری و ساماندهی سگ‌های بی‌صاحب در بوشهر، رئیس کمیسیون بهداشت و سلامت شورای شهر بوشهر، از جانمایی یک کمپ در خارج از شهر بوشهر با مشارکت شهرداری شهرستان، خبر داد. حمیده خاتون هلال بحر گفت: تاکنون ۸۰۰ قلاده سگ جمع‌آوری و ۵۰ قلاده عقیم‌سازی شده‌اند. 

می‌دانیم که حیوانات خصوصاً سگ‌ها در طول زمان به دست انسان‌ها اهلی شده‌اند اما آزادانه گشتن سگ‌های بی‌صاحب و دارای انواع بیماری‌های خطرناک در هیچ جای دنیا پذیرفته نیست و خطرات خود را به دنبال دارد. 

چند سالی‌ست که حتی سازمان‌های جهانی نیز به دنبال یافتن یک راه حل منطقی از مردم کمک می‌خواهند تا این معظل را برای همیشه از میان ببرند. در این گزارش سعی داریم به انواع راه حل‌ها و مزایا و مشکلات پیش‌رو بپردازیم، باشد که در حل این مشکل، راهگشای مسؤولین مربوطه باشد. 

غذا دادن به سگ‌ها

سگ‌ها نیز مانند هر موجود زنده‌ی دیگری، به غذا احتیاج دارند، اما این که این غذا دادن باید به چه صورت باشد بسیار مهم است. عده‌ای از مردم اقدام به غذا دادن در هر زمان و مکانی می‌کنند که این کار ریسک حضور سگ‌ها را در هر جایی بالا می‌برد. 

مدیریت غذارسانی باید طوری باشد که سگ‌ها را از محل‌هایی که جامعه حضور آن‌ها را برنمی‌تابد، دور نگه دارد. اگرچه حیوانات، مانند انسان‌ها دارای عواطف هستند اما به همان اندازه می‌توانند خطرناک باشند. غذا دادن به سگ‌ها نه تنها از منظر زمان و مکان اهمیت دارد بلکه باید بدانیم این غذادهی در امر تولید مثل و طبع شکارچی بودن این حیوانات تاثیر گذار است.

سگ‌ها تکامل پیدا کرده‌اند که تعداد زیادی‌زاد و ولد کنند، زیرا در شرایط طبیعی تعداد زیادی از توله‌ها تلف می‌شدند و تعداد باقی مانده موجبات بقای نسل را فراهم می‌کردند.

اما در شرایط کنونی افراد بی‌اطلاع و ناآگاه با غذارسانی شرایطی را پدید آورده‌اند که با نوعی انفجار جمعیت در سگ‌ها روبه‌رو شده ایم. غذا دادن به سگ‌های ولگرد، خود به خود شرایطی را فراهم می‌آورد که مسؤولین امر به سمت راه‌های حذف خشونت‌آمیز سگ‌ها سوق داده شوند، چون در کشوری مثل ایران به دلیل نبود منابع مالی کافی، شرایط برای نگهداری تعداد بالای سگ‌ها وجود ندارد.

عقیم سازی

اگرچه عقیم‌سازی و کنترل‌زاد و ولد فوائدی برای سلامتی سگ‌ها دارد اما همین موضوع نیز به سادگی بیان آن نیست و اجرای این امر وقت و هزینه‌های زیادی را می‌طلبد. برای هر قلاده نیاز به یک عمل جراحی با تیم پزشکی داریم که جدای از هزینه‌ها، وقت و انرژی بالایی می‌طلبد.

این امر نیز که چند سالی‌ست موضوع آن مطرح شده نیاز به بررسی بیشتر دارد و می‌تواند در کنار سایر روش‌ها، که در قسمت راهکارها به آن می‌پردازیم، استفاده شود.

ساخت پناهگاه‌های موقت

همانطور که از نام این پناهگاه‌ها پیداست، موقت هستند و هیچ حیوانی در هیچ جای دنیا نمی‌تواند در یک پناهگاه، به صورت دائم بماند زیرا حتی انجمن‌های دوستدار حیوانات نیز از پس هزینه‌های آن بر نمی‌آیند.

به عنوان مثال در کشور کانادا، که از کشورهایی است که در این زمینه موفق عمل کرده، مراکزی وجود دارد که هر سگی که بدون صاحب است را زنده گیری و به مرکز منتقل می‌کنند. پس از بررسی‌های اولیه، در وبسایتشان عکس و مشخصات سگ را اعلام می‌کنند تا اگر کسی می‌خواهد بیاید و مسؤولیت سگ را به عهده بگیرد و اگر کسی پیدا شد، سگ را عقیم می‌کنند و شناسنامه برایش تهیه کرده و تحویل فرد می‌دهند.

آن فرد موظف به مراقبت از سگ تا آخر عمر آن است و در صورت رها کردنش در طبیعت یا شهر، جریمه سنگینی در انتظار آن فرد است. اگر در طی یک ماه کسی حاضر به مراقبت از سگ نشد، پس از آخرین اعلام عمومی، سگ را با تزریق دارویی که حیوان را به خواب دائمی فرو می‌برد معدوم و سپس دفن می‌کنند. به این صورت طرفداران سگ اعتراض نمی‌کنند که چرا حیوان را کشتید و از طرفی مالیات دهندگان هم اعتراض نمی‌کنند که دولت پولی که به عنوان مالیات دریافت کرده را صرف نگهداری هزاران سگ کرده است. حضور سگ و دام در مناطق حفاظت شده محیط زیست نیز ممنوع است.

 

محیط زیست با حضور دام و سگ در مناطق محافظت شده به شدت برخورد می‌کند چرا که خطر از بین رفتن گونه‌های در حال انقراض وجود دارد. در مورد سگ‌های بی‌صاحب در داخل مناطق سازمان محیط زیست، هزینه زنده گیری و ارسال آن‌ها به مراکز نگهداری بالاست و در بودجه سازمان محیط زیست نمی‌گنجد.

یوتانایز کردن یا مرگ بی‌درد

در چند سال اخیر، اقدام اصلی شهرداری‌ها که به دلیل نبود هزینه کافی و نیروی انسانی صورت پذیرفت، کشتن سگ‌های بی‌صاحب بوده است. این امر از منظر انسانی، امری بی‌رحمانه تلقی می‌شود و از سوی انجمن دوستداران حیوانات مورد سرزنش و اعتراض قرار گرفته است. در این که کشتن یک حیوان امری ناخوشایند است شکی نیست اما بیایید این موضوع را از منظر سایر کشورهایی که مرجع اصلی انجمن‌های حمایت از حیوانات هستند نیز بررسی کنیم.

در ایالات متحده سالانه چند میلیون سگ به پناهگاه‌ها فرستاده می‌شوند و اگر خانواده‌ای مسؤولیت آن سگ را به عهده نگیرد، طبق قوانین این کشور یوتانایز می‌شود. یوتانایز یا مرگ بی‌درد روشی است که طی آن یک داروی خواب‌آور به حیوان تزریق می‌شود که پس از آن حیوان دیگر بیدار نمی‌شود و مرگی بی‌درد را تجربه می‌کند. در انگلستان هم اوضاع خیلی فرق ندارد.

مقررات ناظر بر حفاظت محیط زیست و بهداشت عمومی اجازه می‌دهد حیواناتی را که برای محیط زیست خطر محسوب می‌شوند یوتانایز شوند و این قانون مختص سگ‌ها نیست و شامل سایر حیوانات نیز می‌شود.

راهکار مناسب چیست؟

غذا دهی:  غذا دادن به سگ‌ها چند سالی است که باب شده و گرنه این حیوانات سالیان سال در کنار انسان‌ها زندگی می‌کردند و جمعیتشان متعادل بود و سگ‌های ولگرد خودشان از اضافه غذای انسان‌ها تغذیه می‌کردند ولی عده‌ای سودجو با دادن شماره کارت و تغییر فرهنگ مردم، جمعیت سگ‌ها را در حد انفجار افزایش دادند.

پس در مسأله غذادهی به سگ‌ها باید هماهنگی لازم بین مردم و دستگاه‌ها وجود داشت باشد و آموزش‌های لازم به مردم درخصوص غذادهی داده شود تا هم از نظر اخلاقی و حقوق حیوان و هم از نظر حضور بیش از حد سگ‌ها در جامعه مشکل و معظلی نداشته باشیم.

عقیم‌سازی: این روش می‌تواند بسیار راهگشا باشد به شرط آنکه برنامه‌ای پشت آن باشد. به دلیل حساسیت عقیم‌سازی و وقت و هزینه آن باید با علم به این که این موضوع چه چالش‌هایی را دربر دارد پیش برویم. به عنوان مثال اگر خانواده‌ای اعلام کرد که شرایط نگهداری یک سگ را دارد آن سگ را عقیم کرده و پس از طی مراحل واکسن زدن و سایر مراحل بهداشتی در اختیار آن خانواده قرار گیرد. تاکید ما بر عقیم‌سازی قبل از به سرپرستی گرفتن به این دلیل است که عده‌ای از سگ‌هایشان توله می‌گیرند و چون از پس مخارج آن‌ها بر نمی‌آیند توله‌ها را رها می‌کنند. برای جلوگیری از رهاسازی به این شیوه باید قبل از به سرپرستی سپردن، سگ‌ها عقیم شوند.

پناهگاه‌های موقت: بهتر است جلسه‌ای مشترک با حضور مسئولان ذیربط شهرداری و تعدادی از حامیان مورد تایید که دارای پناهگاه و امکانات مربوطه باشند برگزار شود و کارشناسان شهرداری پس از بازدید از امکانات معرفی شده حامیان، آن‌ها را انتخاب کرده و بودجه‌ای را به جهت تبلیغات به منظور آگاه‌سازی و جلب مشارکت مردمی و جمع آوری کمک اختصاص دهند.

راهکار مناسب برای کشور ما چیست؟ 

به نظر می‌رسد روش‌های گفته شده به تنهایی در کشور ما نتواند مثمر ثمر باشد، چرا که شرایط جامعه ما با بسیاری از کشورها متفاوت است و از منظر اجتماعی و مذهبی و سایر موارد از جمله باورها و اعتقادات، نمی‌توان انتظار داشت روش‌های انجام شده در سایر کشورها لزوماً در کشور ما راهگشا باشد. اما چیزی که واضح است این است که ترکیبی از راهکارهای گفته شده قطعاً در روند کنترل سگ‌های ولگرد تاثیرگذار خواهد بود.

چنین اقداماتی نکات مثبتی دارد، از جمله استفاده از پتانسیل حامیان چه از نظر امکانات و چه از نظر تجارب و دانش به دست آمده طی سال‌ها تلاش و استفاده از عقیم‌سازی در کنار سایر روش‌ها این مجال را به جامعه می‌دهد تا با شهرداری‌ها و نهادهای مربوطه همکاری لازم را داشته باشند و به نوعی همه در حل این مشکل در کنار هم باشند. اگر به دنبال مدیریت مؤثر جمعیت سگ‌ها هستیم باید بدانیم که این کار یک تعهد دائمی است که در گذر زمان تکمیل می‌شود.

یعنی نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که یک پروژه شامل مراحل گرفتن، عقیم‌سازی و رهاسازی، برای همیشه جمعیت را کنترل کند. بحث سگ‌های رها شده از یک سو با استناد به قواعد اخلاقی و احساسات انسانی و از سوی دیگر با دانش و اهمیت پاکسازی محیط زیست گره خورده است.

بهتر است به جای مواجهه غیر کارشناسی، گروه‌های مختلف دلایل خود را به جامعه عرضه کنند تا جدای از بحث‌های جنجالی و تمام نشدنی، یک بار برای همیشه جامعه و سیاست گزاران به درک مشترکی از مسیری که باید طی شود برسند.

در آخر این‌که، اگرچه زنده گیری و ایجاد کمپ و عقیم‌سازی برای شروع کار سامان دهی سگ‌های ولگرد بسیار جای خوشحالی دارد اما باید بدانیم این پایان راه نیست و تداوم آن باعث برطرف شدن همیشگی آن خواهد بود./فارس

اخبار مرتبط
    کلمات کلیدی
    ثبت دیدگاه
    آخرین اخبار
    نظرسنجی
    آیا از قالب سایت راضی هستید؟

    - نتایج